Экспанаты паходзяць з розных рэгіёнаў краіны і сведчаць пра высокі прафесійны ўзровень развіцця скульптуры на ўсёй тэрыторыі Беларусі. Менавіта ў акрэслены перыяд культавая разьбяная скульптура сфарміравалася як значная з’ява ў беларускім мастацтве, атрымала шырокае распаўсюджанне і дасягнула росквіту ў асяродку каталіцкага касцёла, а таксама знайшла месца ў аздабленні цэркваў усходне-хрысціянскіх канфесій. У праваслаўнай царкве ў XVII–XVIII стст. высокага мастацкага ўзроўню дасягнула арнаментальная разьба па дрэве, таксама прадстаўленая ўвазе гледача.
Некаторыя творы ўпершыню дэманструюцца шырокай публіцы: фігуры Арханёлаў з Пінска, святы Войцех з Гродна, святы біскуп Рыма з Шарашова, апостал Павел з Росі і інш. Пасля завяршэння працяглай рэстаўрацыі экспануецца Укрыжаванне з Лаўрышава. Для многіх твораў былі ўдакладнены атрыбуцыйныя звесткі (апостал Ян і Дзева Марыя з кампазіцыі “ўкрыжаванне з прадстаячымі” з Шарашова, святы Амброзій са Слоніма, комплекс скульптур з Магілёўшчыны і інш.).
Выстава з’яўляецца вынікам працяглай працы па збіранні, рэстаўрацыі і вывучэнні надзвычай рэпрэзентатыўнай калекцыі старажытнабеларускай скульптуры Нацыянальнага мастацкага музея Рэспублікі Беларусь.
Куратар – Станіслаў Чавус, вядучы навуковы супрацоўнік аддзела старажытнабеларускага мастацтва
