Выстаўка графічных прац Леаніда Медведскага і Уладзіміра Макаркова — гэта захапляльны дыялог двух майстроў, чые творчыя метады настолькі ж розныя, наколькі і выразныя. Сама назва праекта адсылае нас да паняцця гіперрэалізму, або «рэзкафокуснага рэалізму» — кірунку, дзе рэальнасць паўстае ў сваёй максімальнай, амаль адчувальнай канкрэтыцы. Аднак, у адрозненне ад класічнага гіперрэалізму, аўтары не імкнуцца да халоднага капіравання, а даследуюць самую прыроду вобраза, выкарыстоўваючы палярныя мастацкія мовы.
Леанід Медведскі — прызнаны майстар колеру, чыя стыхія — гуаш, а таксама пастэль і графіт. Яго партрэты — гэта не проста выява твару, а «калярыстычны вобраз чалавека», дзе настрой і характар перадаюцца праз багацце каляровых інтанацый і жывапісна-пластычную інтэрпрэтацыю натуры. Працы Медведскага адразу ствараюць эмацыянальную атмасферу, яны пабудаваны на імправізацыі, дзе колер і рытм становяцца галоўнымі інструментамі ў стварэнні глыбока псіхалагічнага, выразнага вобраза.
Уладзімір Макаркоў, наадварот, у сваіх партрэтах, выкананых акварэльным алоўкам і графітам, звяртаецца да больш стрыманай, але не менш моцнай тэхнікі. Яго працы патрабуюць неспешнага, удумлівага разгляду, запрашаючы гледача да разгадвання метафар і ўважлівага вывучэння дэталяў. У графіцы Макаркова падкрэсленая дакладнасць і логіка пабудовы вобраза ствараюць сваю, асаблівую эстэтыку, дзе праз лінію і тон раскрываецца ўнутраны свет мадэлі.
Сустрэча гэтых двух падыходаў на адной экспазіцыі і стварае той самы «рэзкафокусны эфект». З аднаго боку — эмацыянальная, пачуццёвая манера Медведскага, з другога — аналітычная, графічная строгасць Макаркова. Разам яны прапануюць гледачу ўнікальную магчымасць убачыць, як два зусім розныя погляды на мастацтва партрэта, аб'яднаныя адной мэтай — перадаць сутнасць чалавека, — ствараюць гарманічнае і шматграннае цэлае.
